Zomer op Schiermonnikoog
Tekst en foto's: Dolf Siebert


In de zomer van 1998 - geloof ik - kwam ik voor het eerst op Schiermonnikoog. Samen met goede vriend Maarten. het was dik twee weken prachtig weer. We werden donkerbruin en lichtblond en de hele vakantie luisterden we 'Crosby Stills & Nash'. Altijd als ik 'Helplessly hoping' hoor, ben ik weer op Schiermonnikoog. De titel klinkt somber, maar de tekst gaat helemaal nergens over, dus geen zorgen.

Die herfst gingen we terug. het was koud, schraal weer met een strakblauwe lucht. De kwelder was prachtig! Ondertussen waren we erachter gekomen dat Rod Stewart op een onbewaakt ogenblijk hele mooie muziek heeft gemaakt (echt!) en als ik 'Mandolin wind' hoor, ben ik terug op de kwelder. In de herfst.

Jaren later kwam ik in de herfst voor het eerst met mijn vriendin op het eiland. of in de winter, ik weet het niet meer. Wat ik wel weet, is dat het geen best weer was. En Rot Stewart zijn tekst bleek ineens te kloppen...

"When the rain came I thought you'd leave
Cause I knew houw much you loved the sun
But you chose to stay, stay and keep me warm
Through the darkest nights I've ever known
If the mandolin wind couldn't change a thing
The I know I love you..."

Mijn vriendin van toen is nu mijn vrouw. En ik was met haar en Bram (5) voor de zoveelste keer naar Schiermonnikoog. De overtocht naar het eiland was een van de mooiste die ik heb meegemaakt. Het water stond laag, de boot voer langzaam, er was bijna geen wind en het licht was prachtig.

Je kunt er tochtjes voor maken. Een boot met stoeltjes, koffie uit een grote kan en bejaarden. hebben we twee jaar geleden ook eens gedaan. Met Bram die toen drie jaar was. En het is ook best leuk. Maar soms heb je genoeg aan de veerboot. Met laag water en weinig wind heb je een goede kans om zeehonden te zien.

>  Meer foto's zien van Dolf Siebert? Klik hier.