Wat ben je stil
Verhaal van Gilbert Vogt


Toen ik op 20 oktober 2007 mee deed aan de Monnikenloop, was het voor ons gezin de eerste kennismaking met het eiland. Het prettige van het eiland is dat het er rustig, klein en overzichtelijk, mooi en groen is. Er rijden geen auto's, met uitzondering van de bevoorrading en een enkele auto van een eilander. De (elektrische) bussen die er zijn, rijden voornamelijk om de mensen van de veerboot naar hun bestemming te brengen. Overal zie je mensen fietsen en wandelen. Als je echt tot rust wilt komen, dan is Schiermonnikoog echt een aanrader.


Stil

Wat ben je stil, zegt mijn vrouw. Dat komt door mijn omgeving. Als die stil is, dan ben ik het ook. Behalve de blaadjes van de bomen dan, want verder hoor je helemaal niets, of toch? Soms hoor je hier het geluid van de familie fazant. Ik kan echt genieten van de stilte en dat valt nog niet eens echt mee, want we zijn zo gewend aan geluid om ons heen, Als het zo stil is, voelt dat in het begin zelfs een beetje eng.

Wij komen uit de herrie vandaan, en daarom heb je de eerste dag nog de neiging om de radiostilte te doorbreken en de muziek aan te zetten. Maar gelukkig, de tweede dag neemt deze behoefte alweer af. In een stad moet je op je hoede zijn, maar dat hoeft op Schiermonnikoog helemaal niet. Je kunt hier lekker alles van je af laten glijden. Mocht het me allemaal een keer te veel worden in mijn leven, dan kun je me hier terugvinden. Maar... ssst, mondje dicht en niet doorvertellen, anders is het zo gedaan met de stilte.