Wadlooptocht
Ria Pronk


Wat die onbedwingbare drang is om te lopen op het Wad? Het heeft alles te maken met de fascinatie voor het mysterie van eb en vloed, ergens lopen waar een uur geleden nog water stond en boten konden varen. Je loopt over de zeebodem met al zijn interessante diertjes en plantjes. En dan zijn er ook nog eens altijd wisselende wolkenluchten en de geur van de zee. Elke tocht is anders.


Dit keer loop ik met wadloopgids Lammert Kwant en elf anderen een tocht van Wierum naar Engelsmanplaat, een zandplaat tussen Ameland en Schiermonnikoog (Foto rechts).

Op de zandplaat staat een huis op palen, waar vogelwachters van de RUG verblijven. Ze zijn niet thuis als wij arriveren.

We klimmen naar boven en hebben een prachtig uitzicht over de Noordzee en de Waddenzee. Er komt een man aan met een kruiwagen. Hij brengt brandstof voor de boot van de vogelwachters. Even later komen twee jonge mensen ons tegemoet. Een bloedmooi meisje volgens Lammert en de jongen mag er ook best zijn volgens mij. Zij zijn de nieuwe vogelwachters voor de komende week.

Verderop ligt de Boschwad, de boot die ons naar Schiermonnikoog zal brengen. Er is al een groep aan boord en wij kunnen er nog maar net bij. We varen nog even langs een plaat waarop zeehonden liggen en koersen naar Schiermonnikoog.

Op het eiland huren we een fiets en rijden naar de Marlijn, de bekende strandtent. vanachter de glazen windschermen begluren we langslopende badgasten en nippen van de hemelse vissoep die we wegspoelen met witbier. Daarna nog even het strand op en dan terug naar de veerdam. De zomer is compleet.