Vogelexcursie m.m.v. Hans Dorrestijn 
Op basis van een verslag van Debby Doodeman - KNNV Hoorn


In november 2008 ging een groep onder leiding van Lieuwe van Welie en met medewerking van Hans Dorrestijn op vogelexcursie naar het Schiermonnikoog. Hieronder een kort verslag.


Met een auto vol vertrokken we al vroeg om de boot van 09.30 uur naar het eiland te halen. De groep bestond uit negentien vogelaars. Het was bewolkt, fris, maar de hele dag zou het droog blijven. Vanaf de veerboot was het al goed vogels kijken. We zagen eidereenden en al snel hadden we ook de eerste zwarte zee-eenden in de kijker.

Aangekomen op het eiland stelden de gidsen zich aan ons voor en zij vertelden ons hoe de dag eruit ging zien. Er was geregeld dat Swarovski een serie verrekijkers om te testen beschikbaar had gesteld. Lopend langs het wad zagen we onder meer een witbuikrotgans (foto rechts). Verder groepen smienten, pijlstaarten, slobeenden en krakeenden. En nog geen honderd meter verder ontdekte onze gids een roodhalsgans!

Op de weilanden zaten duizenden brand- en rotganzen, een mooi gezicht. Via de Waddenzeedijk volgden we het wad, onder het geroep van steenlopers, die druk bezig waren met het foerageren door alle schelpen om te draaien. We zagen ook nog een late lepelaar tussen drie kleine zilverreigers.

We vervolgden onze weg en zagen boven het dorp een ruigpootbuizerd vliegen (foto links). De gids beschreef ook duidelijk waaraan je de vogel kunt herkennen. op weg naar de Westerplas vloog een groep van zeventien pestvogels langs. De Westerplas zelf zat vol met eenden. Ook telden we 15 kleine zilverreigers.

Hans Dorrestijn droeg op zijn geheel eigen wijze een treurig gedicht voor over de vroegere Eempolder en later, op een luwe plek in het bos, had Hans nog een ander boeiend verhaal in petto. 

______________________________________________________________________________________________________

In 1970 verscheen Dorrestijns 'Vogelgids'. Het boek was een groot succes. Op zijn eigen sardonische wijze schrijft Dorrestijn over zijn ontmoetingen in Nederland en in den vreemde met een nieuw mensentype dat hand over hand toeneemt: de vogelaar. Dorrestijn: "Ik ben zelf ook een soort zangvogel. Met meer cd's op mijn naam dan zelfs de Nachtegaal". 

______________________________________________________________________________________________________

Foto: De groep vogelaars op de zeedijk. Foto: Johan Bos.

Foto onder: jonge lepelaars