Verslag van een vogelaar
Erik Kleyheeg


Na op zaterdag met z'n tweeën de westelijke helft van het eiland verkend te hebben, zouden we op zondag met een bevriend stel dat ook op het eiland verbleef, de oostelijke helft * verkennen. De oostelijke helft van Schiermonnikoog is een grote kwelder, aan de noordkant begrensd door een duinenrij.


Naar de kwelder

Twee wandelpaden lopen richting de oostpunt; een wandelpad dwars door de kwelder heen een een wandelpad langs de duinenrij. Wij kozen voor wat wij de mooiste vonden, dat was het pad dwars door de kwelder. Onze metgezellen waren hier al eens eerder geweest en verbaasden zich over hoe nat het nu was. Want nat, dat was het. Het veel bewandelde pad was het laagste punt in het landschap en strekte zich nu als een soort kanaal voor ons uit. Toch besloten we te proberen om met droge voeten in de buurt van de oostpunt van het eiland te komen. Het was ook toepasselijk dat op vele plekken waterpiepers (foto linksboven) opvlogen en ook watersnippen waren alom vertegenwoordigd.

Het duurde niet erg lang voordat het pad zelf niet meer begaanbaar was en op meerdere plekken had zich rondom het pad een plas gevormd van enkele centimeters diep. Pogingen om daar omheen te lopen leverden regelmatig hilarische taferelen op en ik was met mijn oude wandelschoenen de eerste die kletsnatte voeten had. Ook de anderen kwamen aan de beurt, maar ondertussen hadden we wel een bijzonder, leuke en gezellige wandeling achter de rug.

Aan vogels was het ondanks het gebrek aan bosjes of losse struiken geen gebrek. Al direct toen we de kwelder opliepen, zag ik in de verte een roofvogel bidden die mij sterk deed denken aan een ruigpootbuizerd (foto rechts). Later, toen we in de duinen zaten te lunchen, zagen we maar liefst vier ruigpootbuizerden. In een rijtje hingen ze te bidden op de door de duinenrij opgestuwde zuidwesten wind. Wat een prachtige vogels zijn dat toch.

Een ander ornithologisch hoogtepuntje was toen een van ons bijna op een watersnip stapte, die - zoals het de soort betaamt - geruisloos opvloog

Onder de lage kweldervegetatie is behalve water ongetwijfeld ook een grote hoeveelheid zaden te vinden en een ijsgors wist daar wel raad mee. Op zo'n tien meter van ons vandaan schuifelde een ijsgors als een muisje over de grond. Toen hij in de gaten kreeg dat hij werd bekeken, vloog hij op waarbij hij ook nog eens zijn kenmerkende roepje liet horen.

Nog voordat we de natte voeten zat waren, liepen we op de kwelder tegen een brede slenk aan die vol stond met water en waar we met geen mogelijkheid overheen konden. We hadden dus geen andere keus, dan richting de duinen te lopen die langs het brede Noordzeestrand liggen. Op het strand vermaakten wij ons met de enorme aantallen schelpen en ondertussen probeerden we ondanks de zuidenwind nog wat zeevogels te vinden. Al direct was het raak. Een juveniele grote jager (foto) vloog langs over de waterlijn en en passant wat meeuwen en sterns pestend.

Daarna moesten we het doen met verre eiders (foto) en zwarte zee-eenden en nu en dan een langsvliegende roodkeelduiker. Ook zagen we nog meerdere Jan-van-Genten, ook fouragerend en soms relatief dicht langs het strand. De tocht over het strand terug richting het westen was gemakkelijker dan de heenweg door de kwelder. 

Behoorlijk uitgeblust na een heerlijke dag buiten hadden we even tijd nodig om bij te komen. 's Avonds hebben we nog gezellig een wijntje gedronken en niet al te laat vond iedereen dat het tijd was om te gaan slapen. Die laatste nacht op het eiland was stil. De meeste toeristen waren al vertrokken en alleen de wind maakte geluid. De volgende dag gingen we - met een weemoedig gevoel - met de boot naar huis. Het dagelijks leven op de vaste wal lag alweer op ons te wachten.


Info

'Vogelen' is het bekijken, op naam brengen en tellen van vogels, het inventariseren van de vogels in gebieden en het doen van onderzoek naar bijvoorbeeld gedrag. De beoefenaars van deze hobby worden wel vogelaars genoemd. Een belangrijk doel is het verwerven en toetsen van kennis van vogels, ook van de algemene soorten. De term 'vogelspotten' wordt door vogelaars gemeden, omdat het bij dat begrip vaak gaat om soorten jagen met de nadruk op alleen bijzondere soorten. Voor het vogelen is in eerste instantie weinig anders nodig dan interesse, een goed waarnemingsvermogen, een goede vogelgids en een verrekijker.


*  Zelf een keer als 'vogelaar' op stap? Doe dan mee met een excursie. Zie agenda.
*  Of neem een kijkje vanuit de vogelkijkhut bij de Westerplas.