Al weer vele jaren is Thijs op het strand van Schiermonnikoog te vinden met zijn vliegers. In onderstaande tekst vertelt hij meer over zijn passie.


Phanta Rhei... alles stroomt. het leven beweegt. het leven is bewegen en bewogen worden. Als ik sport krijgen dingen een plaats. Als ik vlieger, raakt mijn hoofd leeg. Als ik dans, vier ik het leven. Mijn leven op Schiermonnikoog bestaat uit bewegen. Mijn werk is bewegen en mensen bewegen.

Vliegeren neemt een centrale plaats in in mijn leven. Van kleins af aan ben ik al in de weer met vliegertjes op de wadden. Op mijn vijftiende maakte ik opnieuw kennis met vliegers en ben er verliefd op geworden en gebleven. Mijn voorliefde gaat uit naar de dialoog met de elementen, het liefst verwoord met groot materiaal: Buggyen, flyboarden, springen, skiën, kortom krachtwerk. Jij tegen de wind. In mijn werk probeer ik met vliegers het meest persoonlijke in mensen naar boven te halen.

Het leven van vandaag de dag heeft een wereldwijde afmeting. We reizen, we zijn verstrengeld met die van mensen aan de andere kant van de wereld. Wederzijds begrip en respect tonen maakt mensen elkaars volwaardige gelijke. Hoe we van deze wereld een nog mooiere plek kunnen maken, blijft me boeien.

Voordat ik op Schiermonnikoog neerstreek, heb ik veel gereisd en veel geleerd. Het leven heeft me uiteindelijk meer dan de Universiteit (vijf jaren van Aerospace Engineering, physics, astronomy en philosophy leverden weinig papier maar wel veel stof tot denken op). Tegenwoordig draag ik bij aan de verandering van het onderwijs, om de dingen waar ik tegenaan liep voor de mensen na mij makkelijker en vooral menselijker te maken. Altijd op zoek naar nieuwe dingen om te leren en te begrijpen. Alleen nu wat rustiger aan, van een eiland op een prachtige plek.

Een eigen onderneming vraagt ondernemerschap. Alles goed doen met voldoende aandacht is mijn grote uitdaging. Ik probeer samen met jongeren meer mogelijkheden te creëren voor het ontwikkelen van talent.

Wonen op een eiland betekent wonen in een hechte gemeenschap. mensen leven dicht op elkaar en hebben veel met elkaar te maken. Daarnaast draait een kleine gemeenschap niet zonder de inzet van haar leden. Elkaar proberen te helpen waar mogelijk verhoogt op een bijzondere manier de kwaliteit van leven.


> Voor website van Thijs: Klik hier.


PS: Dit schreef Madelief Weideveld (50+) over haar ervaring met het vliegeren bij Thijs:

"Wij gingen met ons hele schoolteam een dagje naar Schiermonnikoog. Wat doen? Nou ja, gewoon nog even genieten voor het schooljaar gaat beginnen. O ja, en een activiteit: Wij hebben leren vliegeren, iets wat me vroeger maar niet echt lukte. En ik, die dacht daar dus veel te onhandig voor te zijn, leerde het ook. En we leerden het van vliegermeester Thijs. Eén worden met de wind. Alleen maar te voelen en niet te denken. Want dat was wat Thijs ons vertelde. En als de vlieger te hard trok, had hij liever dat we hem loslieten dan krampachtig vasthouden. 'We vinden hem wel terug', zei hij. Wat een heerlijkheid dat je van tevoren wist dat je het eigenlijk niet verkeerd kon doen, wat je moest doen als het verkeerd ging (en dat dat niet erg was) en dat we het zouden leren door het te doen. En niet te denken. Ik leerde ook dat, als een meester je het vertrouwen geeft dat je wel een stapje moeilijker kunt, je zelfvertrouwen krijgt. Dat een compliment een blij gevoel geeft. Dat vliegeren met iemand samen verschrikkelijk leuk is. En school? We hebben er niet aan gedacht en we waren er niet mee bezig. Als je op een eiland zit, is al dat andere even achtergebleven aan de wal..... dat heet 'het eilandgevoel'. Heerlijk!"