Nieuwsgierig naar Schier
Tekst en foto's: R&R

Voor ons was het de eerste keer dat we op Schiermonnikoog zouden komen. Onze nieuwsgierigheid moesten we tijdens de overvaart bedwingen: de wolken dreven zowat op het water, het miezerde en veel viel er niet te zien. 


De meeuwen op de zandbanken bij het eiland, volgden de golfslag van de veerboot. Een enkele scholekster had op de zandplaat aan deze zijde van de veerhaven een heenkomen gezocht.

Wij hadden onze eigen fietsen meegenomen en konden dus zonder omhaal ons eilanddagje starten. Gelukkig had ik de sneeuwgors op de rand van het havenplateau in de gaten. Het was maar goed dat we deze vereeuwigd hebben, want 'catch of the day', het zou helaas bij deze ene blijven.

Het geluk was met ons, want met dat de boot de haven binnenvoer, stopte de regen en begonnen de wolken iets op te trekken. Vrolijk op de trappers dus! We fietsten rechtsaf naar het oosten, want aan deze kant van de havendam zagen we veel vogels op het wad. Behalve ganzen waren er vooral heel veel pijlstaarten. De eenden waren schuw en te ver weg voor echt goede foto's. Ik had nog nooit zoveel pijlstaarten bij elkaar gezien en dat was dus een bijzondere belevenis.

Na het fietspad onderlangs de dijk, kwamen we in de duinen op het kwelderpad. Een schelpenpad, bosranden in herfsttinten, gele rietkragen en waterlopen, kweldervegetatie onder laaghangende Hollandse wolken. Heerlijk zilte zeelucht en wat was het mooi!

En... geen Schotse hooglanders, maar Hollandse bonte koeien op de kwelders en in de duinen. Voor een korte wandeling en een kijkje vanaf Baken Kobbeduinen hebben we de fiets geparkeerd.

De ruige begroeiing van de duinen, waaronder meidoorns nog vol bessen en rozebotteltjes, trok talloze vogels. Ik heb onder meer kramsvogels gezien, heel veel merels en vinken, verschillende andere trekvogels, maar ook een ongekende hoeveelheid goudhaantjes. Het wemelde ervan. Na enige tijd de fiets weer gepakt voor het vervolg van onze rit.

Bij 'De Marlijn' aangekomen was het erg druk, het was herfstvakantie. daarom zijn we doorgereden naar het strand bij de vuurtoren. Het strand is heel breed en voor een deel begroeid met kwelderplanten.

Langs de rand van de zeekraalvelden en de zandbanken werd het ons op een bepaald punt te nat en vandaar hebben we een eind over het binnenpad van de kwelders gelopen tot de nieuwe duintjes. Prachtige herfsttinten.

Schiermonnikoog is een aardig dorp, rond 1760 gebouwd ter vervanging van het westelijker gelegen dorp Westerdorp, dat door de zee verzwolgen is. Het eiland Schiermonnikoog is door de tijd heen naar het oosten opgeschoven. 

We hebben het dorp met de terrasjes en restaurantjes vrij vlot achter ons gelaten omdat we nog iets van de polders ten zuidwesten van het dorp wilden zien voordat we met de middagboot terug zouden moeten.

In de polders achter de Waddendijk graasden duizenden brandganzen. We hadden nog wat tijd over voor de boot van half vijf en fietsen daarom nogmaals een stukje naar het oosten tot het kwelderpad. Al was het maar om nog even van de prachtige wolkenluchten boven het wad en het bijzondere licht te genieten; zoveel mooier dan een wolkeloos blauwe hemel en we hadden het de hele dag nagenoeg droog gehouden!

En toen kwam de boot, tijd voor de terugtocht.

Eenmaal in Lauwersoog hebben we nog een rondje haven gefietst. De enige vogels die we daar hebben aangetroffen, zaten op de looprekken tussen de vissersboten en zelf op de boten: een paar honderd steenlopers. Ze hadden wat moeite met de pootjes op de metalen rekken, maar blijkbaar valt daar genoeg voor hen te halen om dat ongemak voor lief te nemen.

Na een eenvoudige, maar zee-verse vismaaltijd in de haven, genietend van de ondergaande zon, en nog net genoeg licht op het parkeerdak om onze fietsen op de auto te zetten, gingen we heel voldoen naar huis terug.