Lamsoor en te-piet
Annemarie Bergfeld

Aan de oostelijke helft van Schiermonnikoog komt geen mensenhand te pas. De enorme vlakte met kwelders is het domein van planten en vogels. Van de circa tweeduizend plantensoorten die Nederland kent, komen er duizend voor op Schiermonnikoog.


In juli en augustus zien de kwelders paars van het lamsoor. Overal klinkt in het voorjaar gekwetter en gepiep van kievieten, het luide 'te-piet' van de scholeksters en natuurlijk het gekrijs van de meeuwen. De lepelaars laten zich even niet horen, maar op de Oosterkwelder zit een van de grootste kolonies van Europa.

Tot aan het baken op de Kobbeduinen loopt een fietspad, smalle houten bruggetjes voeren over de slenken. Daarna is het eiland voor de vogels, wind en water. Hier gaat de natuur zijn gang.

Otto Overdijk van Natuurmonumenten zegt: "Het is heel bijzonder wat hier gebeurt. Overal in ons land is de mensenhand in de natuur zichtbaar. Maar hier boetseren wind en water het landschap. Zeker drie keer per jaar ontmoeten het water van Noordzee en Waddenzee elkaar en staat een vlakte van twee- tot drieduizend hectare onder water. Ook de aangroei van het eiland is een fenomeen dat vrijwel nergens anders voorkomt. Overal langs de kust wordt zand opgespoten, maar op Schiermonnikoog hebben wij een natuurlijke aanwas die groter is dan de afslag. Sinds de Tweede Wereldoorlog is het eiland zes kilometer groter geworden".

Daarmee 'wandelde' Schiermonnikoog langzamerhand het grondgebied van buurgemeente Eemsmond binnen. Sinds de grens tussen beide gemeenten (en daarmee ook die tussen de provincies Friesland en Groningen) in 2006 officieel is verlegd, heeft het gemeentebestuur van Schiermonnikoog weer zeggenschap over het hele eiland. 

De natuur laat zich hier niet temmen.


>  Zie ook het artikel over Otto Overdijk.  Klik hier.