Koos Dijksterhuis 
Carlijn Vis - december 2016

Schrijver Koos Dijksterhuis komt sinds zijn jeugd op Schiermonnikoog. Hij geniet van de natuur, maar zegt tegen anderen dat het er saai is. "Hoe minder er verandert, hoe beter".


"Mijn ouders kochten het huisje op Schiermonnikoog in 1966. Tien jaar geleden hebben ze het aan hun kinderen gegeven", zegt Koos Dijksterhuis. Als kind heeft hij er veel zomers doorgebracht. Nu gaat hij erheen met zijn gezin om een weekend buiten te zijn of in zijn eentje om te schrijven. "Het is een cliché, maar je hebt er het eilandgevoel. Ik voel me nergens zo prettig als hierHet begint al als ik aankom met de boot. En het summum is De Balg, de enorme strandvlakte aan de oostpunt van het eiland. Een van de meest verlaten punten van Nederland. Ik kijk er naar vogels en zeehonden".

Het huisje heet 'Dijkzathe' en is onderdeel van het bungalowpark dat in de jaren '60 is aangelegd. "Het klinkt misschien niet zo romantisch", zegt Dijksterhuis, maar hun vakantiehuis ligt aan de rand van een bos, het was het eerste dat hier werd gebouwd.

Het is er doodstil. van buren heeft de familie Dijksterhuis geen last. "Ik hou van vogels kijken, dus ik gebruik het ook als vogelkijkhut". Het boek over spreeuwen dat hij net af heeft, is deels hier geschreven. "Het is een fijne plek om te werken, geen afleiding, er komt niet zomaar iemand op bezoek". Het ritme van de dag is zo: 's ochtends werken en 's middags wandelen. Nu is er wifi, maar vroeger moest hij met een schijfje naar de bibliotheek en een kwartier een computer huren om zijn dagelijkse natuurcolumn voor Trouw in te leveren.

Als kind maakte hij met zijn vader tochten, met de fiets of wandelend, weer of geen weer. Tien kilometer naar het oosten lopen bijvoorbeeld, door het slijk en de zwermen steekvliegen. En hij ontmoette er zijn eerste liefde. Op zijn achttiende is hij in de plaatselijke disco, de Tox Bar, versierd door een Duits meisje.

Nu gaat hij niet meer naar de Tox Bar, maar koffie drinken bij Van der Werff, een ouderwets hotel zonder modieuze fratsen. "Ze hebben er alleen gewone koffie, geen cappuccino, latte of macchiato. Koffie kost er 80 Eurocent, een fractie van wat je aan de overkant betaalt. Daar betaal je voor het uitzicht, zeggen ze bij van der Werff graag".

Op het eiland maakt hij altijd een paar wandelingen, langs het Schelpenmuseum Paal 14 bijvoorbeeld of door de Voorstreek, een smal paadje met karakteristiek oude huisjes, "Soms zeggen mensen tegen mij: Schier is een mooi eiland, maar na een weekend heb je alles wel gezien. Eigenlijk wil ik dan zeggen: Ik garandeer dat ik je waanzinnig mooie paadjes kan laten zien, maar toch antwoord ik altijd: Ja, ja klopt. Want ik wil niet meer mensen hierheen lokken. Hoe minder er verandert, hoe beter".


Koos Dijksterhuis (1962) is een Nederlandse schrijver, journalist en dichter. Hij groeide op in Amersfoort, waarna hij biologie en sociologie studeerde in Groningen. Hij schrijft boeken, columns, recensies en reportages over vooral natuur en milieu, wetenschap, reizen en internationale samenwerking. > Zie ook: Koos Dijksterhuis en 'Het Eilandgevoel'.


>  Voor de website van Koos Dijksterhuis:  Klik hier.