Ik voel me er thuis
Angelique Cras

Als ik via de Bantswei naar de Zeedijk in Lauwersoog rijd, vult mijn lijf zich altijd met een gevoel dat zich laat omschrijven als warmte, vrijheid en thuiskomen. Zodra ik de drie pijlers van de sluis in het vizier krijg en het bordje 'Vrij' van de parkeergarage, maakt mijn hart een sprongetje.

Ik ruik de zee en zie de boot naar Schiermonnikoog liggen in de haven. Alleen nog een kaartje kopen, mijn bagage in het karretje plaatsen en mijn overtocht kan beginnen.

Ik laat mijn zorgen op de kade staan, is mijn credo als ik naar het eiland vertrek, Even hoeft er helemaal niets. Op de boot kan ik mij al verheugen. Ik zie straks oude bekenden weer, eet bitterballen in het strandpaviljoen en loop muren langs de vloedlijn met de wind in mijn haren. Op zoek naar de mooiste schelpen en rust in mijn hoofd en hart.

Wat een geluk dat mijn gezin met hetzelfde plezier en gevoel naar het eiland gaat. En wat een voorrecht dat wij er een eigen huisje hebben.

Schier is thuiskomen, tot rust komen van zonsopgang tot zonsondergang.