Het werk als Lifeguard
Erwin Jansen

Als iemand mij vraagt waar ik naar toe ga met vakantie, is het antwoord nu al een paar jaar: "Lifeguard zijn op Schiermonnikoog!" "Dat zal wel rustig zijn he?" Is dan vaak het antwoord. Inderdaad, dat zou je verwachten. Maar op het eiland is het leven van een Lifequard zeer gevarieerd.


Net als op andere stranden waar de KNRM actief is, verzorgen de vier Lifequards - waarvan er iedere dag drie dienst hebben - op het strand van Schiermonnikoog voor beveiliging, voorlichting over strand en zee en eerste hulp voor strandgasten. Daarnaast wordt van ons ook verwacht dat we iets voor dieren doen.

Wat mij en mijn collega's opvalt, is het aantal dieren dat we op het strand vinden. De dag begint steevast met een 'kilometercheck' door de chauffeur van die dag. Enkele kilometers ten westen en ten oosten van onze post op het strand (bij paal 6) controleren we op opvallende zaken.

Dan blijken er dieren aangespoeld te zijn. Levende, maar helaas (meestal zelfs) dode dieren. Regelmatig zijn dikt zeehonden, jong of oud, maar ook bruinvissen; ook veel vogels vinden hun laatste rustplaats op het strand. De vogels begraven we onmiddellijk in het duin. Bij grotere dieren maken we een melding bij de vuurtoren en bij Theun Talsma. Theun is de boer die op het eiland de EHBZ (Eerste Hulp bij Zeehonden) regelt. De dieren spoelen met hoogwater aan, vooral aan de oostkant van onze post. Waarschijnlijk heeft dat te maken met de zeestromingen.

Het hoogtepunt - of wellicht dieptepunt - kwam voor mij op een dag in juni. Die avond waren we na werktijd scenario's aan het oefenen onder leiding van collega Pim Poppes, die als vakantie een weekje op het eiland aanwezig was. Terwijl wij bezig waren kwam de auto van Theun Talsma naar ons toe om te melden dat er een (groot) dier enkele kilometers naar het oosten was aangespoeld en of we assistentie konden verlenen.

Toen we met de waterscooter en de auto ter plekke aankwamen, lag er een levende dolfijn op het strand. Onder leiding van Theun en de politie hebben we het dier samen met een aantal anderen nat gehouden. Meer mochten we niet doen van het ondertussen gebelde Dolfinarium en het Ministerie, vanwege de huidige wetgeving. Helaas stopte het dier anderhalf uur later met bewegen, werd haar hartslag onder onze handen steeds minder en is ze gestorven.



>  Voor meer informatie over de KNRM Lifeguards, klik hier
.