Henk Hofland en het eiland


Journalist H.J.A (Henk) Hofland overleed op 21 juni 2016. Hij was een veelzijdig schrijver: naast verslagen en reportages, schreef hij beschouwingen, essays, columns, romans en recensies op het gebied van cultuur. Hij werkte bijna dag en nacht voor kranten, radio en tv.


In 1979 verscheen van hem ‘Boven en onder de grond op Schiermonnikoog’. Het verhaal werd in 2004 opnieuw uitgebracht in een klein boek formaat. Het is een beschrijving, een verslag van een lange, winterse reis in 1979 van Amsterdam via Dokkum naar Schiermonnikoog voor een verblijf van vier dagen tijdens een van de strengste winters in Nederland.

 

 

In zijn kenmerkende stijl met gevoel voor details en bijzondere vergelijkingen beschrijft hij zijn tocht door de hel van het noorden: ‘(…) Het duurde niet lang meer of ik reed door eindeloze toendra’s, de wereld was één ijskoude vlakte zonder dak of schoorsteen. De Lauwerszee, een bevroren en besneeuwde voormalige arm van de zee, alweer zonder horizon en met de kleur van taptemelk.’

 

‘Eindelijk kan de overtocht beginnen. ’t Was schemer toen we afvoeren. Schemer: dat is in een zee vol ijsschotsen nog erger dan nacht, nog reddelozer, nog beter om de verbeeldingskracht in de somberste van alle richtingen te sturen.’

Hofland beschrijft minutieus zijn wandelingen over het eiland onder barre winterse omstandigheden. In de weergave van zijn bezoek aan het ondergesneeuwde Vredenhof legt hij een link met de zinloosheid van menige oorlog die zogenaamd uit naam van ons, gevoerd werd.

Eenmaal teruggekeerd in het dorp: 'In de Tox Bar hing een zware bierlucht, het was er schemerdonker, en aan de toog zaten twee varensgezellen, zo te zien mannen in een samenraapsel van warme kleren met ijsmutsen op. Het café is een asiel voor mensen die genoeg hebben van de buitenwereld, een gelegenheid om iedere lastpost die je hindert in de rechtmatige uitoefening van je leven, een ogenblik de rug toe te keren.’
 

> Meer winterse beelden? Klik hier.