- Genieten bij Hotel Van der Werff
Josseline de Gruyter


Ik was nog zo gewaarschuwd door een vriendin. Bestel geen cappuccino bij Hotel Van der Werff! Je krijgt dan steevast te horen: "Cappuccino hebben ze aan de overkant". Ik kom aan, ga op het terras zitten en bestel achteloos twee Cola Light en een cappuccino. De serveerster kijkt me lachend aan en zegt: "Cappuccino hebben we niet". Ik vind het nu al leuk bij Van der Werff. Dan graag een kopje koffie voor 80 cent! 


Dit hotel stond al heel lang op mijn verlanglijstje. Ik heb er zoveel over gehoord en gelezen en met name de verhalen over de zogenaamde gezonde rivaliteit tussen Hotel Van der Werff en het tegenover gelegen Hotel Graaf Bernstorff. In een artikel in de Volkskrant las ik: "De grachtengordel gaat naar Van der Werff. Amsterdam-Oud Zuid en 't Gooi gaan naar Bernstorff, was altijd de regel. Tenzij ze BN-er zijn, want dan moet je in ieder geval bij Van der Werff worden gezien". Zelfs geliefd door het Koninklijk Huis zoals Prins Bernhard oftewel 'de gast van kamer 10'.

Het is een uniek hotel, mede te danken aan Jan Fischer, ook Jan Blauwpak genoemd. Jan Fischer liet alles bij het oude en heeft niets aan het interieur veranderd. Waarom? "Vernieuwing is een gebrek aan zelfbeheersing", zoals Fischer zei. Eigenlijk een heel slimme marketingstunt en het maakt dit hotel tot een van de meest unieke hotels van Nederland.

Ik ben samen met mijn zoon op de fiets naar het eiland gekomen vanwege onze culinaire fietstocht van Hotel Bakker te Vorden naar Hotel Van der Werff op Schiermonnikoog. Na 223,1 kilometer hebben we ons doel bereikt en dat ook nog eens op mijn verjaardag. Mijn man verrast mij met een taart met een foto van Van der Werff. Helemaal af en wat een feest op deze zonnige dag. Na de borrel kunnen we nog niet gelijk aan tafel. De zaak zit stampvol (100 couverts). Maar het duurt niet lang en dan krijgen wij ook een tafel. Het is net een huiskamer. Alles mag, alles kan en ik zie veel vrolijke kinderen op slippertjes. Een echt familiehotel. We bestellen steak tartaar vooraf, gevolgd door een T-bone. Ik geniet, ik geniet, ik geniet... Na het diner nemen we nog een drankje op het terras. Nou bij eentje is het niet gebleven... 

Mijn man komt Rob Fischer tegen, de zoon van de inmiddels overleden hotelier Jan Fischer en we mogen aanschuiven bij zijn zus Charlotte Fischer en hun moeder. Charlotte heeft de stoute schoenen aangetrokken en heeft het hotel van haar vader overgenomen. Voor die keus stond ik ook ooit. Dus daar heb ik wel bewondering voor. Natuurlijk is het niet bij een drankje gebleven, ook niet bij twee drankjes en drie al helemaal niet.

Wat heb ik een memorabele avond gehad. Dank aan Charlotte, Rob en moeders. Bij het verlaten van het hotel had ik een brok in mijn keel. Ik ben namelijk opgegroeid in Hotel Juliana te Weert. De sfeer van Van der Werff deed mij heel erg denken aan thuis. Hotel Van der Werff voelt als thuiskomen. Dat geldt denk ik voor iedere gast.


>  Zie ook onze informatiepagina over Hotel Van der Werff. Klik hier.