Fietsen verbroedert
Paul Eykenduyn, loopbaancoach en mindfulness trainer


Fietsen verbroedert, ik kan er niets anders van maken. Mijn vakantie op Schiermonnikoog leverde het bewijs. Op het eiland zijn auto's verboden, nou ja voor toeristen. De eilanders mogen wel in een autootje rondrijden maar het eiland is zo klein, dat je er weinig aan hebt. Ga je naar de wal, dan kun je daar maar beter een Greenwheels huren. Op het eiland zelf ligt misschien 2 kilometer weg, de rest is fiets-, wandelpad of strand.


Ben je met vakantie op Schiermonnikoog, dan huur je een fiets. Drie versnellingen, meer is niet nodig. Da's maar goed ook, waar heb je al die snelheid voor nodig? Voordat je er erg in hebt, fiets je de zee in! Je fiets huur je natuurlijk bij Soepboer. Die naam zegt al genoeg: 'We houden het graag simpel en overzichtelijk'.

Het kan zijn dat de fiets wat kraakt, zeer speciale banden heeft die als ze wat te zacht zijn, lijken te gaan glijden. En aan de trommelremmen moet je een beetje wennen. Maar wat maakt het uit, als de vrijheid van het eiland lonkt. Je fietst een rondje, het ene heuveltje op het andere af, door de duinen of door het bos. Of je neemt een schelpenpad naar het strand voor een aansluitende fikse wandeling. Hoe je ook fietst, waar je ook fietst, een ding verandert niet: op de fiets ben je nooit alleen.

Iedereen fietst. Het alternatief is lopen of vier keer daags de bus van Boot naar Badstrand en weer terug. Dus wil je wat ondernemen, dan fiets je. Het grappige is - omdat iedereen fietst - dat je meestal wel eenzelfde snelheid hebt, allemaal de ruimte hebt op pad of weg en niemand van de weg getoeterd wordt. Kijk je er iets anders naar, dan kun je ook stellen dat iedereen in hetzelfde schuitje zit.

Op Schiermonnikoog is geen ruimte voor horkerigheid, want waarom zou je? Er is wel ruimte voor ontspanning, voor een vriendelijke groet. Of voor een lach als je een stel even ziet staan zoenen of die bolderkar die alle kanten op wil behalve die van pa z'n fiets. Kortom, fietsen op Schier haalt het beste in mensen naar boven. Fietsen op Schier verbroedert.

Nog een dag of wat, dan is het weer met boot naar de vaste wal en met de auto naar huis. We ruilen de vrijheid dan weer in voor het alledaagse ritme van werk, sporten en vrienden. Toch gek eigenlijk: je fietsvrijheid inleveren voor de onvrijheid van je woonplaats en omgeving.

Thuis maar snel met mijn lief een fietstochtje gaan maken. Kijken of we ook daar kunnen blijven verbroederen. Of zoenen op het schelpenpad. En anders... maar weer snel terug naar Schiermonnikoog!