Drenkelingen

Naar een verhaal van Wilko Bergmans


Wanneer er vroeger drenkelingen werden aangetroffen, groeven de eilanders - volgens ingewortelde tradities van die tijd - bij de vloedlijn een diep gemeenschappelijk graf. Een dergelijk graf hield niet lang stand. Zand, tijd, helmgras, wind en water bedekten het merendeel van de lukraak in de duinen, op de reep, in de zandplaten of in de mosvlakten van het eiland gemaakte graven.


Op enkele meters van het huidige drenkelingenkerkhof Vredenhof zijn de stoffelijke resten van Zweedse zeelieden begraven. Zij kwamen een kleine eeuw geleden om met hun schuit. Behalve de acht aanwezige kruisen, zijn er nergens meer overblijfselen van drenkelingen-graven van voor 1900 te ontdekken. Dit 'Zweedse kerkhof' was in de loop van de tijd geheel overwoekerd. Het werd ontdekt door Rense Nieuwenhuizen van Domeinen. De vergane houten gedenktekens werden vervangen door metalen gedenktekens.

Op 9 juli 1906 stuurde de burgemeester van het eiland zijn gemeenteveldwachter Sake van der Werff naar het strand rond de Balg. Kinderen hadden daar een in verre staat van ontbinding verkerend lijk gevonden. Aan de kleding maakte Van der Werff op dat de drenkeling uit Engeland kwam. Deze naamloze matroos begraven achter de eerste duinenrij wilde Van der Werff niet. Samen met anderen begroef hij het lichaam in de buurt van het Zweedse kerkhofje; de plek die later Vredenhof zou worden.

Op initiatief van Van der Werff vormde zich in 1922 een soort actiegroepje om te komen tot een officieel erkend zeemanskerkhof in het Groene Glop. De Duitse Graaf van Schiermonnikoog, Ernst August von Bernstorff, die tot 1945 eigenaar was van het eiland, steunde het idee voor het 'Friedhof'. Cornelis Visser - een van de initiatiefnemers - kwam zo op de huidige naam 'Vredenhof'.

De begraafplaats kwam geen dag te vroeg. De Eerste Wereldoorlog was in volle gang en de eerste meestal naamloze drenkelingen spoelden aan. Meer dan honderd Engelsen, Fransen, Canadezen, Nieuw Zeelanders, Polen en Duitsers werden na 1939 op Vredenhof begraven. 

In augustus 1940 spoelden de lichamen aan van zeventien jonge soldaten uit Frankrijk., van wie het troepenschip ter hoogte van Duinkerken was gebombardeerd. Eilander Nico Faber groef zeventien graven. De omgekomenen werden met militaire eer begraven door Duitse militairen. De zeventien Duinkerkers werden al snel gevolgd door tientallen nieuwe slachtoffers, die de open stukken van Vredenhof vulden...


Onder: Krantenbericht van 29 juli 1940.



>  Zie ook onze pagina met meer informatie over Vredenhof.  Klik hier.