De enige illegaal op het eiland
Alowieke


Zwart en wijd is de hemel. De zee heeft zich in de verte terug getrokken. Een menigte aan sterren bevolkt de donkere koepel boven mijn hoofd/ Er onder branden diverse vuren op het strand. Aan een ervan zit ik. Nergens voel ik me zo klein als onder de sterrenhemel op het gigantische strand van Schiermonnikoog. Naast me zit Luit Balk. Luit is de enige illegaal van het eiland en eigenaar van Paviljoen Paal 3. Een man met een echte zwerverstatus, ondertekend door de koningin.


"Hoe is het met je schuurhuisje?", vraag ik. "Woon je er nog? Ik zag dat het al helemaal begroeid was met springbalsemienen. Je kon er niet meer door". Ik kijk naar zijn smalle gezicht, oranje in het licht van het vuur.

Luit zegt: "Nee, ik woon daar niet meer. Ik ben er uit gezet. Ik mocht er niet wonen. Maar ik heb het toch zes jaar gedaan!" Zijn bruine ogen fonkelen vrolijk. Hij vertelt dat hij een brief kreeg van de gemeente. "We hebben nu ook een loket in het gemeentehuis. Met een raampje ervoor", zegt Luit. Ik lach. "O? En daarachter zit een eilander?" Luit knikt. "Ja, je komt hem overal tegen, maar in het gemeentehuis zit er ineens glas tussen"

Luit komt van het eiland en iedereen kent hem. Hij runde 'Paal 3' al jaren tot het geworden is wat het nu is. Hij woonde een tijd in een woonwagen bij een boerderij, en de laatste jaren in het huisje, een oude schuur die hij ontdekte tussen de bosjes. Hij heeft het opnieuw opgemetseld en maakte het gezellig. De gemeente was er nu achter gekomen dat hij lange tijd illegaal op het eiland leeft. "Knap hoor", grinnikt Luit, "dat ze daar eindelijk achter zijn gekomen na dertig jaar".

Ik vraag: "Heb je je spullen mee kunnen nemen of moest je meteen weg?" "Ik heb alles laten staan. "O ja, je bent natuurlijk een zwerver, dan maakt dat niet uit".

"Kijk!" zegt Luit, wijzend naar het vuur. "Nou zakt de stoel bovenop in elkaar!". Net te laat draai ik mijn hoofd om naar de vlammen die een grote stapel balken verteren en de stoel die iemand op het vuur heeft gegooid. "Zonde", mompelt Luit en vertelt dan verder over de gemeente. Ze willen dat hij een huisje koopt, want anders kunnen ze hem niet registreren. "Anders zullen we u moeten verwijderen, meneer Balk!", dreigde de ambtenaar. "Verwijder mij dan maar", had Luit laconiek gezegd. "O, eh...nee mijnheer Balk, dat kan niet, want u bent economisch gebonden aan dit eiland",  had de ambtenaar radeloos geantwoord. "Ik ga geen huis kopen, alleen omdat jullie registratie dan klopt", had Luit eigenwijs gezegd. "Dat zou ik graag even rustig laten betijen. Kan dat?"

En zo liep Luit weer rustig de deur uit. Nu woont hij in een woonwagen onder de duinen. het seizoen mis bijna afgelopen. Deze week wordt het paviljoen afgebroken, eerst de gele houten panelen en dan de palen dier eronder staan. De winter komt er aan, de toeristen zullen weer verdwijnen. In de lente komen ze weer, net als de zee zich in golven op het strand werpt en zich daarna weer terug trekt.

Luit, een eigenwijze man met humor, de enige illegaal die Schiermonnikoog ooit kende, hij blijft op het eiland. Ondanks dat hij zwerver is en zich een zwerver voelt, het eiland houdt hem vast, het paviljoen houdt hem vast. Ach de hemel boven ons hoofd is overal dezelfde, of je een zwerver bent of niet. Zo is het toch.