- De eerste keer naar Schiermonnikoog

Voor ons beiden was het de eerste keer dat we op Schiermonnikoog zouden komen. Onze nieuwsgierigheid moesten we tijdens de overvaart bedwingen; de wolken dreven zowat op het water, het miezerde en veel viel er niet te zien. het was eb. De meeuwen op de zandbanken bij het eiland volgden de golfslag van de veerboot. Een enkele scholekster had op de zandplaat aan de zijde van de veerhaven een heenkomen gezocht.

Wij hadden onze eigen fietsen meegenomen en konden dus zonder omhaal ons eilanddagje starten. Gelukkig had ik een sneeuwgors op de rand van het havenplateau in de gaten. het was maar goed dat we deze vereeuwigd hebben, want het zou bij deze ene blijven die dag.

Het geluk was weer eens met ons, want net dat de boot de haven binnenvoer, stopte de regen en begonnen de wolken iets op te trekken. vrolijk op de trappers dus! We fietsten rechtsaf naar het oosten, want aan deze kant van de havendam zagen we veel vogels op het wad. Behalve ganzen waren er heel veel pijlstaarten. Ik heb wel eens pijlstaarten in de polder bij Botshol gezien, maar nog nooit zoveel bij elkaar en dat is dan wel weer een bijzondere belevenis.

Na het fietspad onderlangs de dijk kwamen we in de duinen op het kwelderpad. Een schelpenpad, bosranden in herfsttinten, gele rietkragen en waterlopen, kweldervegetatie onder laaghangende Hollandse wolken. Heerlijk zilte zeelucht en wat was het mooi!

Geen Schotse hooglanders, maar Hollandse bonte koeien op de kwelders. Voor een korte wandeling en een kijkje vanaf baken Kobbeduinen hebben we de fiets geparkeerd.

De ruige begroeiing van de duinen, waaronder meidoorns nog vol bessen en rozebotteltjes, trok talloze vogels. Ik heb onder meer kramsvogels gezien, heel veel merels en vinken, verschillende andere zangvogels, maar ook een ongekende hoeveelheid goudhaantjes. het wemelde ervan.

Bij 'De Marlijn' was het erg druk - het was herfstvakantie - en daarom zijn we doorgereden naar het strand bij de vuurtoren. Het strand is heel breed en voor een groot deel begroeid met kwelderplanten.

Langs de rand van de zeekraalvelden en de zandbanken werd het ons op een bepaald punt te nat en vandaar hebben we een eind over het binnenpad van de kwelders gelopen tot de nieuwe duintjes. Prachtige herfsttinten.

Uiteindelijk kwamen we in het dorp dat rond 1760 gebouwd is ter vervanging van het westelijker gelegen dorp Westerdorp, dat door de zee verzwolgen is. het eiland is door de tijd heen naar het oosten opgeschoven. Na het dorp namen we nog een kijkje bij de polders in het zuidwesten voordat we met de middagboot zouden terugkeren. In de polders achter de Waddendijk heel veel brandganzen.

En zo kwam het moment om weer huiswaarts te gaan.


TIP: Zie ook foto-pagina over de herfst op het eiland. Klik hier.