Aantrekkingskracht
Saskia van der Meulen - Stienstra

Als ik thuis de meeuwen hoor, dan denk ik aan Schiermonnikoog. En als het heel hard waait, denk ik aan Schier of als ik gesprekken over de vakantie hoor. 

Al vanaf klein meisje kom ik op Schier, mede doordat er familie woont. Wat ik me van kleins af aan herinner is dat we een bruiloft hadden en dat ik 's avonds op bed voor het eerst het vuurtorenlicht door de kamer zag bewegen en daar was ik zeer van onder de indruk.En dat er bunkers in de duinen zaten.

Wat ouder geworden werd ik door mijn ouders op de boot gezet en wachtte iemand van de familie me op het eiland op. ik mocht dan logeren maar moest hiervoor wel de tafel dekken voor de kasten en deed andere kleine klusjes. Best interessant om te doen, want ik voelde mij natuurlijk geen gast en nog steeds niet; thuiskom gevoel.

Met lieneke Soepboer wadlopen en picknicken in de duinen. Later zelfs met vriendjes en vriendinnen logeren in de Berenburgh, eigendom oom Eddie en tante Hinke. Zij hadden drie huisjes. Tegen mijn volwassenheid huurde ik zo'n huisje. Als ik het huisje binnenging dacht ik: Eindelijk ben ik weer thuis.

Mijn mooiste herinnering aan Schier is dat ik getrouwd ben door Monique Talsma op het uiterste puntje van het eiland. Een prachtig avontuur. Met de Balgexpres en een klein gezelschap over het strand. Koffiepotje mee, zelfgemaakte cupcake en natuurlijk gingen de hondjes mee. Dat hele trouw-weekend genoten van het eiland. Een VIP-rondleiding door het oorlogsmuseum en een bezoek aan Vredenhof.

Mijn laatste reis zal ook eindigen op het uiterste puntje van het eiland. Ik wil mijn as (ooit...) in een biologische urn op het strand laten neerzetten en in de zee laten verdwijnen.