|
|
Wandeling Schiermonnikoog
Routebeschrijving (voor printversie: klik hier) Vanaf het bezoekerscentrum keert u de Watertoren de rug toe. Linksaf (Torenstreek), linksaf (Langestreek), na de kerk rechts (Nieuwestreek). U ziet links het gemeentehuis, loopt tussen de hotel Graaf Bernstorff (genoemd naar de laatste particuliere eigenaar van het eiland) en hotel Van der Werff (genoemd naar oprichter Sake van der Werff) door de polder in. De asfaltweg buigt naar links, u gaat rechtdoor. De Banckspolder (260 ha) valt buiten het Nationaal Park en wordt niet door Natuurmonumenten beheerd. Ondanks het intensieve gebruik broeden er redelijke aantallen kieviten, grutto’s, tureluurs en scholeksters. In de winter foerageren er duizenden brand- en rotganzen. De polder dankt zijn naam aan Mr. J.E. Banck die het eiland in 1859 kocht voor ƒ 98.000 en de Waddenzeedijk liet aanleggen. Na een doorbraak in 1962 werd een hogere dijk gemaakt bedekt met asfaltbeton. In 1984 kreeg de Waddenzeedijk zijn vertrouwde groene kleur weer terug. Bovenop de dijk kunt u een blik over de Waddenzee werpen. Bij laag water ziet u allerlei soorten vogels aan de maaltijd: steltlopers (kluut, scholekster, wulp), eenden (eidereend, bergeend) en meeuwen. Bij hoog water trekken veel vogels naar de polder. Een opmerkelijk plantje op het wad is zeekraal. Vlezig als een cactus weerstaat het tweemaal per dag een zoutwaterbad. Door slib vast te houden maakt zeekraal zich het leven op den duur te zoet. Met de komst van lamsoor, zeealsem en zoutmelde verandert het wad in kwelder. Op de Waddenzeedijk rechtsaf. Bij de ‘bank van Banck’ rechtdoor (Minne Onnespad). De Westerplas is één van de schaarse plekken op het eiland met zoet water. De plas is in de jaren zestig ontstaan nadat de dijk waarover u loopt werd aangelegd en speelt een belangrijke rol in de watervoorziening van het eiland. De waterwinning is afgestemd op de natuurwaarden. Dorstige trekvogels en broedse moerasvogels maken er nu dankbaar gebruik van. Links zijn zijpaadjes naar ‘Het Rif’ : een nog steeds groeiend strand en een geliefde hoogwatervluchtplaats voor wadvogels. In het najaar en de winter eten kramsvogels en koperwieken hun buik rond aan de oranje bessen van de duindoornstruiken. Duindoorn is van gescheiden geslacht: alleen de vrouwelijke struiken dragen vrucht. Konijnen en hun sporen zult u regelmatig zien. Op sommige plekken houden ze de vegetatie kort. Aan het eind van de rondgang komt u bij een paardenwei. De begrazing zorgt voor extra variatie in de plantengroei en geeft enkele zeldzame planten - zoals dwergvlas - een kans. Waar het pad overgaat in een verharde weg (Westerburenweg) gaat u linksaf (Westerduinenpad). Als u rechts de Bergweg ziet vervolgt u het Westerduinenpad richting vuurtoren. Geruime tijd daarna linksaf het voetpad in (ook Bergweg) tussen de hoge duinen door. U loopt door duinen met meidoorn, duindoorn en de ‘laag bij de grondse’ kruipwilg. Bij de houten bank ziet u een vochtig duinvalleitje. In voorjaar en zomer kunt u hier parnassia en orchideeën zien bloeien. Van nature ontstaat deze vegetatie in duinpannen die tot het grondwaterniveau zijn uitgestoven. Sinds stuivende plekken door mensen worden vastgelegd zijn vochtige duinvalleien zeldzaam. Door te maaien en het materiaal af te voeren houdt Natuurmonumenten dit zeldzame vegetatietype in stand. Zonder ingrijpen verandert de vegetatie spoedig in een bos. Nu de duinen op verschillende plaatsen weer mogen stuiven is deze ingreep later hopelijk niet meer nodig. De zee! De zandbanken voor u zijn een favoriete rustplaats voor zeehonden. Soms liggen er tientallen van deze snelle viseters. Gun ze hun rust! Op het strand rechtsaf. U kunt op het strand verschillende stadia van duinvorming zien: soms enkele sprieten biestarwegras waar omheen zich zand ophoopt, elders metershoge duinen. Deze kunnen uiteindelijk tot volle wasdom komen maar worden meestal door de zee weer met het strand gelijk gemaakt. Bij de eerstvolgende opgang rechtsaf de duinen in: op de vuurrode vuurtoren af. Ook hier orchideeënweitjes. Na de vuurtoren linksaf (klinkerweg). Bij de T-splitsing met de Badweg linksaf. Als u de wandeling wilt verkorten kunt u hier rechtsaf naar het dorp. Na ongeveer 100 meter rechtsaf het schelpenpad (Bospad) in. Op enkele plaatsten komt u langs stuifvalleien, waar de duinen weer als vanouds mogen uitstuiven. Als het zand tot het grondwater uitgestoven is, kunnen hier weer vochtige duinvalleien ontstaan. In de duinen ziet u hier regelmatig een den. De herkomst zal u straks duidelijk worden. Het pad steeds rechts aanhouden (ANWB-paddestoel 22600 richting dorp). Het geheim
ontraadseld: een dennenbos. Deze Oostenrijkse dennen zijn in het
begin van deze eeuw geplant om het stuivende zand te beteugelen en
voor de houtproductie. Dat laatste bleek geen commercieel succes.
Ook voor de natuur zijn deze donkere bossen van uitheemse bomen
minder interessant. Natuurmonumenten vormt het naaldbos geleidelijk
om in een gemengd open bos. Nog steeds rechts aanhouden. Voorbij de
camping links aanhouden (Scheepstrapad). Bij de Badweg linksaf. U
passeert een opmerkelijke poort van walviskaken. Na de supermarkt
rechtsaf naar de watertoren en het bezoekerscentrum, eindpunt van de
wandeling. |
