|
|
terug naar overzicht
van verhalen
|
Twee
hotels op een kruising
door Eric
van den Berg
reisverslaggever van de Volkskrant
|
Twee
hotels op één kruising: het roemruchte Van der Werff
en de nieuweling Graaf Bernstorff. Eric van den Berg
ziet er een scheiding der geesten. Rubberlaarzen
versus hoge hakken. |
|
Klokslag tien stapt hij binnen. Voor twee kopjes
koffie van 80 cent ‘en een borreltje er achterna’. Elke ochtend.
Nou ja, niet op zondag uiteraard: dan zit hij in de kerk (‘want
ik ben gereformeerd’). En niet op woensdag: dan zit hij in de
koffiekamer van de bejaardenwoningen (‘je moet wat, in m’n
eentje kan ik thuis geen woord kwijt’).
‘Doe de tweede maar!’, roept stamgast Karel-Willem, 78 jaar,
naar de barman achter de toog van Hotel Van der Werff. Koffie
nummer 1 is op. Zo meteen dat borreltje nog en dan is het basta,
want hij komt niet om dronken worden. Dat gevaar loop je hier
vooral op zaterdagmiddag, tegen zessen, als de eilanders elkaar
hier in de Gelagkamer opzoeken, rondom het biljart.
‘Altijd zo geweest. Niks veranderd’, zegt hij. Zo gaat dat al
eeuwen op Schier. En Karel-Willem van der Geest was er al die
eeuwen bij, zo lijkt het. Goed personeel, zegt hij, en een jonge
jenever voor 1,25. Wat hij van het hotel aan de overkant, Graaf
Bernstorff, niet kan zeggen. Drie euro! Zegt men. Zelf is hij er
nooit binnen geweest. Nooit van zijn leven niet.
‘Al die fratsen’, zegt Karel-Willem. Daar aan de overkant, dat
is voor een ander soort mensen.
Wie op Schiermonnikoog de lokale hartslag wil meten, hoeft niet
ver; de kruising Reeweg/Middenstreek oversteken is voldoende.
Van hotel Van der Werff, sinds jaar en dag de roemruchte
huiskamer van het eiland, naar Hotel Graaf Bernstorff, tien jaar
jong, met een grand café waar ze Illy-espresso serveren.
Jan Fischer, sinds 25 jaar eigenaar van het Van der Werff, maakt
die oversteek één keer per jaar, op 1 januari om 1 uur ’s
nachts. Om André Zandt, eigenaar van Graaf Bernstorff, een
gelukkig nieuwjaar te wensen. En diens vrouw Etty een zoen te
geven. Dan loopt ie snel weer terug, want hij houdt niet zo van
dat ‘nouveau riche-gedoe’.
Een scheiding der geesten. Al op de boot, die vertrekt vanaf
Lauwersoog, kun je raden welke hotelgasten waarheen gaan.
Kaplaarzen: Van der Werff. Hakken: Bernstorff. Grof gebreide
trui: Van der Werff. V-hals: Bernstorff. Rugzakje: Van der Werff.
Rolkoffer: Bernstorff.
Twee werelden op één kruising. Gewéldig, vindt Zandt. Een
compleet ander concept, juist pal tegenover Hotel Van der Werff.
In het hart van het dorp, waar ook supermarkt Schut zit, die in
de zomer altijd een rij voor de deur heeft, café It Aude Beuthûs,
waar vanavond de huisband Simpel Zat covers speelt, en cafetaria
De Halte (‘altijd lekkerrr’), daar dus waar de bussen stoppen.
 |
Zelfde kruising of niet, elk hotel heeft zijn eigen bus. Van der
Werff had vroeger een Bedford, maar die is inmiddels afgekeurd
en ingeruild voor een oude stadsbus uit Basel
(foto
links).
Graaf Bernstorff
had een Zwitserse Saurer-postbus, maar dat vond Zandt te veel
onderhoud – hij is er ook een keer bijna de kade mee afgerold.
Nu rijdt er een Arriva-bus heen en weer met het logo van het
hotel. |

terug naar overzicht van verhalen
naar bovenzijde pagina |
|