terug naar overzicht
van verhalen
















 

Het idee om naar Schiermonnikoog te gaan, heeft te maken met de goede herinnering van een weekendje samen weg, nu ongeveer vier jaar geleden. Toen maakten we voor het eerst kennis met dit prachtige eiland. Ik deed toen mee aan de Monnikenloop op 20-10-2007. En dat goede gevoel van toen, dat willen we opnieuw beleven en delen met onze kinderen. Het prettige van het eiland is dat het er rustig, klein en overzichtelijk, mooi en groen is. Er rijden geen auto's, met uitzondering van auto's van de eilanders. Er rijden wel bussen, maar die rijden alleen om de mensen van de boot te halen en naar hun bestemming te brengen. Je ziet mensen fietsen en wandelen.

Als je echt tot rust wil komen, dan is Schiermonnikoog een echte aanrader.

'Wat ben je stil', zegt mijn vrouw. Dat kom door mijn omgeving. Als die stil is, dan ben ik dat ook. Behalve de blaadjes van de bomen dan, want verder hoor je helemaal niets, of toch? Soms hoor je het geluid van de familie fazant. Ik kan echt genieten van de stilte, en dat valt nog niet eens echt mee, want we zijn zo gewend aan geluid om ons heen. Als het zo stil is dan voelt het zelfs een beetje eng.

Wij komen uit de herrie vandaan, en daarom heb je de eerste dag nog de neiging om de radiostilte te doorbreken en de muziek aan te zetten. Maar gelukkig, de tweede dag neemt deze behoefte al af. In een stad moet je op je hoede zijn, maar dat hoeft op Schiermonnikoog helemaal niet. Je kunt lekker alles van je af laten glijden. Mocht het me allemaal een keer teveel worden in mijn leven...dan kun je me hier terugvinden. Maar stttttt, mondje dicht hè, en niet doorvertellen, anders is het zo gedaan met de stilte.
 

 De familie Vogt op Schiermonnikoog.


> Voor website van Gilbert Vogt: Klik hier.

terug naar overzicht van verhalen         naar bovenzijde pagina