|
|
|
Wij delen de liefde voor 't eiland Tekst: Emma Louise Als je Dennis vraagt naar zijn favoriete plek is het antwoord: Schiermonnikoog. Hetzelfde geldt voor zijn moeder en ik gok dat de meeste familieleden dit zouden antwoorden. Talloze verhalen heb ik gehoord over het eiland, Tilly ging er dertig jaar lang heen en ook Dennis was er in zijn jeugd elke vakantie. Toch was ik er nog nooit geweest en nu was het dan zo ver. Ik mocht de plekjes uit de verhalen in het echt gaan zien, en niet alleen op foto en film. De wekker ging om half vijf en om half zeven vertrok de boot vanuit Lauwersoog richting Schiermonnikoog. Ik snap nu helemaal waarom ze zo veel van dit eiland houden. De hele dag fietsten we over dit mooie eiland (ik had een elektrische fiets, een godsgeschenk!), door de duinen, langs de zee, door de bossen. We zagen zeehondjes op nog geen 75 meter afstand en ik genoot van de rust en stilte. Als je je ogen dicht doet, hoor je niets anders dan de zee en de vogels. Geen auto’s of andere lucht- en geluidsvervuiling. Ik voelde me helemaal opgeladen naarmate de dag vorderde. Ik heb pootje gebaad in de zee en schelpjes gezocht op het strand. We aten lekkere frietjes en een heerlijk broodje met kipfilet. Ik kocht er zelfs nog een boek voor twee euro bij de Spar. Voor de zeepketting die ik graag wil maken kocht ik kleine hartvormige zeepjes en mijn arm werd opgesierd met een armband. Maar boven alles heb ik genoten en ben ik blij dat ik nou ook dit stukje verleden deel met Dennis. Ik zag het huisje waar Dennis zoveel vakanties heeft doorgebracht en we delen nu de liefde voor ‘t eiland. Om half zeven ‘s avonds zaten we
weer op de boot, richting Lauwersoog en twee uur later ploften we
doodmoe maar voldaan op de bank. Niet lang daarna lagen we te
slapen, dromend van de mooie dag. De plannen om nog eens te gaan,
maar dan met de hele familie, zijn gemaakt. Volgende keer willen we
een paar dagen blijven. Om echt te kunnen genieten van al het moois
dat Schiermonnikoog te bieden heeft. |
