|
|
|
Vader Derk moest kiezen Bron: www.joswiers.nl/ Het is zaterdag 3 februari 1900. Vuurtorenwachter Derk Swiers maakt die middag met zijn beide oudste zoons een voettocht over het eiland. Johannes was twee weken daarvoor 15 jaar geworden. Van 13-jarige Timen weten we, dat hij van plan was om later zeeman te worden. Van Johannes is dat niet bekend. Vader en zoons gaan over de oostelijke kwelder van het eiland en willen langs het Noordzeestrand weer huiswaarts gaan. Door plotseling opkomende zware mist en het daardoor totaal wegvallen van de wind als hulpmiddel voor het bepalen van de goede richting, ziet Derk als ervaren zeeman dat het niet verantwoord is om de tocht voort te zetten. Bovendien liggen er tussen de zandbanken geulen die bij vloed dieper worden en hij weet dat de stroming daarin verraderlijk sterk kan worden. Derk wil zijn kinderen snel in veiligheid brengen maar ....moet kiezen !...... Beide kinderen meenemen kan niet, want hij moet ze door de watergeulen heen dragen. Derk besluit om eerst de jongste naar een veiliger plek binnen de bewoonde wereld te brengen en daarna terug te gaan om ook Johannes op te halen. Is Timen eenmaal op de voor hem bekende weg, dan kan hij zelfs in zware mist zijn huis wel vinden. Om te voorkomen dat Johannes in paniek raakt en zal gaan dwalen, bindt Derk een touw aan een strandpaal en knoopt deze ook aan Johannes vast.Daarna kan hij min of meer onbezorgd zoon Timen als eerste naar de bewoonde wereld brengen. Johannes belooft zijn vader dat hij het touw niet los zal maken en rustig op de terugkeer van zijn vader zal wachten. Derk brengt Timen weg en haast zich terug naar Johannes. Tot zijn schrik merkt hij dat de watergeulen door de vloed dieper zijn geworden, dat er veel stroming in staat en...dat hij niet in staat zal zijn om, Johannes dragend, er nog een keer doorheen te waden zonder het risico te lopen dat zij beiden door de sterke stroming worden meegesleurd en verdrinken. Hij komt terug bij
Johannes en moet noodgedwongen samen met hem de nacht op de zandbank
doorbrengen om na hoogwater het eb getij af te wachten. Vader
spreekt zoon moed in, maar de nacht duurt lang....het is februari,
het water is koud en stijgt. Op het hoogtepunt van de vloed staan
beiden tot aan hun middel in het ijskoude water. |
