Maak uw keuze

   home

   
  accommodaties
   
    geschiedenis
   
    dorp/bereikbaarheid
   
   bezienswaardigheden   
    vredenhof - bunker wassermann
    vuurtoren -  bezoekerscentrum -
    jachthaven - schelpenmuseum -
    walviskaken - de eendenkooi
   
    nationaal park
   
    bezoekerscentrum
 
   excursies
   
    landschappen/natuur
     wad - polder - westerplas -
     bos - kwelder - duinen -
     strand
   
    activiteiten
   
  verhalen
   
   taal
   
  •  kunstenaars
    en 't eiland
   
    
   
    links / © 2011
   
    mail webbeheerder
   
    inhoudsopgave site
 


terug naar overzicht
van verhalen



  
 

 
Harde regen
door E.J.

De harde regen in de vroege ochtend van zondag 17 juni 2007 was er ongetwijfeld schuld aan dat het groepje dat om 8.00 uur klaar stond om onder leiding van Cees Soepboer de kwelder op te gaan, kleiner was dan waarop vooraf was gerekend. Maar zoals altijd bij de jaarlijkse excursie van de Natuur- en Vogelwacht, hadden de thuisblijvers ongelijk. Niet dat het droog bleef, maar ook onder dreigende regenluchten is de kwelder spectaculair mooi.

Vanaf de Kobbeduinen liepen we zuidwaarts naar de Derde Slenk. Deze moesten we via het wad passeren. Omdat niet iedereen laarzen aan had, was het een heel gepuzzel om doorwaadbare plekken te vinden. Het bleek een prachtige manier om de waterdichtheid van het schoeisel te testen.
 
Maar eenmaal aan de overkant gekomen, bleek de oversteek de moeite meer dan waard. Op de grens van kwelder en wad lag een kolonie visdieven, waarin momenteel zowel eieren als jongen lagen. Ook enkele paren scholeksters broedden op de kwelderrand.

Boven onze hoofden maakten de ouders en aanstaande ouders heel wat kabaal en nadat we wat foto’s hadden gemaakt, liepen we snel weer verder.

We bevonden ons hier ook op het grondgebied van de lepelaars. We kwamen in de buurt van een kolonie. Boven het gras zagen we de waakzame koppen van zowel volwassen vogels als kuikens. Het was dichtbij genoeg om ze zelfs met een beslagen verrekijker goed te kunnen zien en veraf genoeg om te voorkomen dat de ouders weg zouden vliegen.

Net nadat we opgelucht hadden geconstateerd dat een zware bui ten westen van ons langs zou trekken, bleek maar weer dat het gevaarlijk is dit soort gedachten uit te spreken. De bui leek zich terstond te bedenken en verplaatste zich in onze richting. Na de waterdichtheid van de schoenen werd nu de kleding op de proef gesteld.

Zo stonden we enige tijd stil in de regen. Verder lopen kon niet, omdat we dan een meeuwenkolonie zouden doorkruisen. Aangezien de jonge vogels beter niet aan regen kunnen worden blootgesteld (kans op afkoeling en longontsteking), wachtten we het einde van de bui rustig af.

Na ruim een kwartier was het droog en konden we verder. Zoals altijd was de meeuwenkolonie een belevenis, met uitkomende eieren, lieve pluizige kuikens en luidruchtige ouders. We bekeken de voedselresten bij de nesten. De meeste dieren voeden zich met mosselen, kokkels (zeldzaam dit jaar), of krabben. Bij een afvaleter ontdekte Cees resten van karbonade en drumstick. Barbecue en sixpacks zullen voor de meeuwen evolutionair wel de volgende stap worden.

Boven het wad diende zich weer een nieuwe bui aan. We besloten terug te lopen naar de fietsen.
 

Na het laatste beetje zon benut te hebben voor een picknick op de Kobbeduinen, reden we in de inmiddels gearriveerde plensbui terug naar het dorp. 



terug naar overzicht van verhalen         naar bovenzijde pagina