|
|
terug naar overzicht
van verhalen
|
Harde
regen
door E.J.
De harde regen in de
vroege ochtend van zondag 17 juni 2007 was er ongetwijfeld schuld
aan dat het groepje dat om 8.00 uur klaar stond om onder leiding van
Cees Soepboer de kwelder op te gaan, kleiner was dan waarop vooraf
was gerekend. Maar zoals altijd bij de jaarlijkse excursie van de
Natuur- en Vogelwacht, hadden de thuisblijvers ongelijk. Niet dat
het droog bleef, maar ook onder dreigende regenluchten is de kwelder
spectaculair mooi.
Vanaf de Kobbeduinen liepen we zuidwaarts naar de Derde Slenk. Deze
moesten we via het wad passeren. Omdat niet iedereen laarzen aan
had, was het een heel gepuzzel om doorwaadbare plekken te vinden.
Het bleek een prachtige manier om de waterdichtheid van het
schoeisel te testen.
| Maar
eenmaal aan de overkant gekomen, bleek de oversteek de
moeite meer dan waard. Op de grens van kwelder en wad
lag een kolonie visdieven, waarin momenteel zowel eieren
als jongen lagen. Ook enkele paren scholeksters broedden
op de kwelderrand. |
 |
Boven onze hoofden
maakten de ouders en aanstaande ouders heel wat kabaal en nadat we
wat foto’s hadden gemaakt, liepen we snel weer verder.
We bevonden ons hier ook op het grondgebied van de lepelaars. We
kwamen in de buurt van een kolonie. Boven het gras zagen we de
waakzame koppen van zowel volwassen vogels als kuikens. Het was
dichtbij genoeg om ze zelfs met een beslagen verrekijker goed te
kunnen zien en veraf genoeg om te voorkomen dat de ouders weg zouden
vliegen.
Net nadat we opgelucht hadden geconstateerd dat een zware bui ten
westen van ons langs zou trekken, bleek maar weer dat het gevaarlijk
is dit soort gedachten uit te spreken. De bui leek zich terstond te
bedenken en verplaatste zich in onze richting. Na de waterdichtheid
van de schoenen werd nu de kleding op de proef gesteld.
Zo stonden we enige tijd stil in de regen. Verder lopen kon niet,
omdat we dan een meeuwenkolonie zouden doorkruisen. Aangezien de
jonge vogels beter niet aan regen kunnen worden blootgesteld (kans
op afkoeling en longontsteking), wachtten we het einde van de bui
rustig af.
 |
Na ruim een kwartier was het droog en konden we verder. Zoals altijd
was de meeuwenkolonie een belevenis, met uitkomende eieren, lieve
pluizige kuikens en luidruchtige ouders. We bekeken de voedselresten
bij de nesten. De meeste dieren voeden zich met mosselen, kokkels
(zeldzaam dit jaar), of krabben. Bij een afvaleter ontdekte Cees
resten van karbonade en drumstick. Barbecue en sixpacks zullen voor
de meeuwen evolutionair wel de volgende stap worden.
Boven het wad diende zich weer een nieuwe bui aan. We
besloten terug te lopen naar de fietsen.
|
Na het laatste beetje
zon benut te hebben voor een picknick op de Kobbeduinen, reden we in de inmiddels
gearriveerde plensbui terug naar het dorp.

terug naar overzicht van verhalen
naar bovenzijde pagina |
|