Maak uw keuze

   home

   
  accommodaties
   
    geschiedenis
   
    dorp/bereikbaarheid
   
   bezienswaardigheden   
    vredenhof - bunker wassermann
    vuurtoren -  bezoekerscentrum -
    jachthaven - schelpenmuseum -
    walviskaken - de eendenkooi
   
    nationaal park
   
    bezoekerscentrum
 
   excursies
   
    landschappen/natuur
     wad - polder - westerplas -
     bos - kwelder - duinen -
     strand
   
    activiteiten
   
  verhalen
   
   taal
   
  •  kunstenaars
    en 't eiland
   
    
   
    links / © 2011
   
    mail webbeheerder
   
    inhoudsopgave site
 


terug naar overzicht
van verhalen



  
 

 
Monnik 'Siegfried Benedictus' aanwezig
bij opening nieuwe politiebureau


Op 11 juli 2007 opende korpschef mevrouw Berndsen het nieuwe politiebureau aan de Voorstreek. Bij die opening was ook een monnik aanwezig: Siegfried Benedictus! De toespraak die deze monnik - voorafgaand aan de opening - hield, vindt u hieronder.
 
 


Buren, Burgers, Burgemeester en Blauw op straat... u bent hier vandaag naar toe gekomen om de opening van dit riante gebouw bij te wonen.

Alvorens ik aan u, korpschef mevrouw Berndsen, de schaar ter hand zal stellen om tot de  officiële opening over te gaan, vraag ik, Siegfried Benedictus - hoofd welstandscommissie van het Vaticaan -, toestemming het woord tot u te mogen richten.

Ruim 800 jaar geleden - in 1166 - zetten verre voorgangers van mij hun eerste schreden op dit eiland. Schiere monniken uit het klooster Claercamp te Rinsumageest komen naar hier om hun vee te weiden, landbouwgrond te ontginnen en eilandbewoners te bekeren. Zij bouwen hier, van grote kloostermoppen, een uithof en een kapel.

De eilandbewoners scholen samen fronsen hun wenkbrauwen en spreken verbijsterd: "Is dat nu nodig zulke grote gebouwen in ons lieflijke dorp?".

500 Jaar later - in 1640 - koopt ene Johan Stachouwer het eiland Schiermonnikoog van de Friesche Staten voor een bedrag van 200.000 goudguldens. De Friesche Staten hebben het geld broodnodig om de oorlog tegen Spanje te financieren en Johan Stachouwer ziet de aankoop als een goede belegging. Hij heeft het beste met de eilanders voor, en helpt hen aan een beter inkomen. Aan de rand van het  pittoreske dorp en midden in de grazige weiden  bouwt hij een grootse burcht.

Ondanks de goede bedoelingen van Johan Stachouwer, scholen de eilanders samen fronsen de wenkbrauwen en spreken verbijsterd: "Is dat nu nodig? Zo'n groot gebouw in ons schitterende dorp?". 

Ruim 250 jaar later - op tweede Kerstdag 1901 - verhuist  een veldwachter naar het eiland Schiermonnikoog. Aanvankelijk woonachtig aan de Voorstreek begint veldwachter Sake van der Werff in 1907 een pension op Vierhuizen. In 1913 hangt hij de veldwachterspet aan de wilgen en koopt hij het oude Recht en Raadhuis aan de Reeweg om het prachtige oude pand in 1915 te verbouwen tot het huidige Hotel van der Werff.

En hoewel je er nu goed kunt logeren , voortreffelijk kunt eten en voor 80 eurocent een kop koffie kunt kopen, scholen in 1915 de eilanders samen, fronsten de wenkbrauwen en spraken verbijsterd: "Is dat nu nodig zo'n groot gebouw in ons historisch dorp?". 

Bijna 100 jaar later - op 11 juli 2007 - staat er op het eiland Schiermonnikoog een groep genodigden in de Middenstreek om een nieuw politiebureau te openen. Alle rangen en standen zijn aanwezig en men is in een opperbeste stemming. Dat kan helaas niet gezegd worden van een groot aantal eilandbewoners en gasten. De bouw van dit bureau is voor velen een steen des aanstoots geworden en via Rechter en Raad van State is geprobeerd de onderste steen toch 'Boven' te krijgen.

En in de streken scholen de mensen samen, fronsten hun wenkbrauwen  en spraken verbijsterd: "Is dit nu nodig zo'n groot gebouw in ons beschermde dorp?". 

Buren, burgers en belangstellenden, laat ons uit de geschiedenis een les leren.
Het recht heeft zijn loop gehad en de tijd zal het leren. Aanvaard elkanders standpunten en inzichten. Respecteer elkaar vanaf vandaag en ga hand in hand de toekomst in. Gezagdragers als handhavers en eilanders als kritische burgers.

In mijn klooster zou men zeggen: "Deze pij past ons allemaal!"

 


 



terug naar overzicht van verhalen         naar bovenzijde pagina