|
|
terug naar overzicht
van verhalen
|
Onthaasten
Door: Patricia Boon
Wat de één als bittere
noodzaak ziet om toch maar op een eiland te komen, is voor het ander
hét begin van de vakantie: de overtocht per veerboot.
Ook al duurt het tochtje van Lauwersoog naar Schiermonnikoog maar
drie kwartier, het vakantiegevoel leidt er niet onder. Dat bepaalde
luchtje, het gestamp van de motor, een kopje koffie.
Eenmaal op
Schiermonnikoog is het uitladen een fluitje van een cent; mensen met
grote tassen verdwijnen in één van de vele bussen die klaar staan,
dagjesmensen lopen in ganzenpas de aanlegsteiger af. Gelukkig blijft
dit niet lang zo; daar waar de aanlegsteiger contact maakt met het
eiland, neemt het aantal mensen snel af. De groep waaiert uiteen.
Wij, na een half dagje eiland nog niet onthaast van het stadse
leven, besluiten nog meer van het eiland te bekijken om tijdens ons
dagje maar niks van het eiland te missen.
Na een klein bos te zijn gepasseerd, wordt het steeds stiller. Geen
mens te zien hier, wel steeds meer vogels. De duinen maken plaats
voor een kwelderlandschap, waar voornamelijk groene kleuren
overheersen. Plotseling doemen weer duinen op. De Kobbeduinen
snijden de kwelder voor de helft doormidden. Nog verder lopen ziet
er aantrekkelijk uit, maar om de boot niet missen wordt met de
terugtocht begonnen.
Op
de aanlegsteiger bevinden zich nieuwe gezichten, maar ook mensen die
Schiermonnikoog net als wij ook voor een dagje hebben aangedaan.
En net zoals met een boottocht het vakantiegevoel begint, kan deze
het ook beëindigen. Het vasteland wacht, met auto's,
snelheidslimieten en neonreclames.
Wellicht toch leuk om die boot
een keer te missen...
terug naar overzicht van verhalen
naar bovenzijde pagina |
|
