|
|
|
Een barre, koude boottocht in 1963 Bron: Archief Friesch Dagblad
Het was een barre
winter, die van 1963. Een winter die vooral bekend werd door de
Elfstedentocht. Deze foto hieronder is van 8 januari 1963 en
toont hoe sleepboten de overtocht naar Schiermonnikoog waagden.
De eilanders hadden namelijk te weinig brandstof en zaten erom
te springen.
Foto: Sjoerd
Andringa.Verslag Hieronder het verslag van een verslaggever van het Friesch Dagblad:
‘Klaas Toxopeus is
geen kleine jongen, de 34 jaar bij de Noord- en Zuidhollandse
Reddingsmaatschappij bewijzen dat. Maar toen hij gistermorgen om
half elf vanuit zijn paviljoen te Oostmahorn over de met meters
grote ijsbrokken bedekte Lauwers- en Waddenzee uitkeek, zei hij:
,,Mij niet gezien met dit ijs op zee. Ik vaar liever uit in een
flinke storm. Kijk, zo’n sleepboot is klein en heeft naar
verhouding een grote kracht, die kan veel hebben, maar het
risico is, dat hij pech krijgt. Als er dan zo’n vracht ijs
aankomt als hier voor ons, laat mij dan maar op de dijk staan.’’
Stuurman Scheepstra Even later komt stuurman Scheepstra van ‘De Ameland’ aan het woord:
,,We hebben tien
procent kans dat we Schiermonnikoog bereiken. De bakens zijn
weg, we moeten een weg door het ijs zoeken. Misschien is het ijs
zo dik, dat we er niet meer doorheen kunnen.’’ ,,Gaan we dan
terug?’’ ,,Als we kunnen. We kunnen ook vast blijven zitten.’’
Onder de indruk
De verslaggever was diep onder de indruk van de tocht en zegt: ,,Varend op een boot in een landschap zo mooi, zo imposant, dat je het alleen maar schilderen kunt omdat woorden niet genoeg zijn, te kort schieten. De lucht was een felblauw gordijn met een schitterend gele zonnevlek en met witte pluisjes wolken.’’
,,De Arsemi wroette
weer voorwaarts. Hij slingerde zich door het ijs, waar schipper
Verhoef vermoedde dat het zwak was. Langzaam brak, nee, scheurde
een enorme ijsschots in tweeën. We waren er door!’’
Gelukt!
De sleepboten komen op Schiermonnikoog aan, achteraf gezien verrassend eenvoudig. En ook de terugreis blijkt veel makkelijker te gaan dan was gedacht.
Mijmering
De verslaggever gebruikt zijn laatste alinea om te mijmeren: ,,Ik dacht aan Klaas Toxopeus, die liever in een storm uitvoer en aan de risico’s, die de bemanningen hadden genomen, omdat Schiermonnikoog niet zoveel brandstof had ingeslagen, dat er tot de zomer genoeg zou zijn en dat een mud kolen door de vrachtprijs nu 3,50 gulden duurder was. Ik dacht aan een ruimtevaartuig, dat 17 keer om de aarde vloog en aan de ruimtevaarder, die er zeker van was weer veilig op de aarde te landen. Ik dacht aan een sleepboot en twee veerboten, die luttele kilometers moesten varen door een ijsveld en dat men bang was, dat zij midden in het ijs bleven steken. En ik grijnsde. Wonderlijk.’’
|
