|
naar bovenzijde pagina
naar bovenzijde pagina
naar bovenzijde pagina
naar bovenzijde pagina
|

Tip:
Lees ook eens
het
mooie verhaal
van
Nicolette.
>
Klik hier.
|
De Postbus
Wat zijn úw ervaringen op Schiermonnikoog?
Deel ze (ook) met anderen. Klik hier voor het tekstformulier.
| __________________________________________________________________
Winter
Tekst: Gerda de Voogd
|
Wat een prachtige winterdag was het op 11
januari 2009! Met een zonsopkomst om van te
smullen! Het begon al in Lauwersoog op de
boot. Je proeft de serene sfeer van kou, de
opkomende zon en de zwerm ganzen. Op het
eiland heb ik me prima vermaakt bij de
Waddendijk. Schelpen, wier, mooi licht op t
ijs. En het eiland zelf is prachtig deze
winter. |
 |
__________________________________________________________________
Sprookje
Tekst: Mara Ooievaar
|
Het was heel lang geleden... hij was
vogelaar en had een enorme tent op Schier.
Aan zijn hand nam hij me mee langs het
strand en door de duinen. Ik genoot van
alles wat hij me liet zien. 's Nachts, bij
volle maan, verbaasde ik me over het felle
licht. Alles leek een sprookje. Het strand
leek zo eindeloos groot, ik dacht dat we
nooit meer de bewoonde wereld zouden zien.
Ik hoopte het. De zee was donkergrijs, de
hemel duister, de golven hadden witte
koppen, onze voetstappen lichtten op, algen.
Dit vergeet ik nooit meer: Schiermonnikoog. |
 |
__________________________________________________________________
Rust en ruimte
Tekst en foto: Auke Holvast
Hoogwater en heel hoog water - soms tot aan de rand
van de laarzen - dan vergeet je dat je echt alleen
op het strand bent. Dat komt door de rust en de
ruimte. Dat vind je alleen op Schiermonnikoog.

__________________________________________________________________
Eén van mijn favorieten
Simone Kleinsma over het eiland
"Jaren geleden kwam ik voor het eerst op het eiland.
Mijn broer was al een grote fan van dit mooie
waddeneiland en op aanraden van hem ben ik er ooit
terechtgekomen. Sindsdien is Schiermonnikoog één van
mijn favorieten. Ik probeer eens per jaar het eiland te
bezoeken. Je kunt er heerlijk ontspannen en ik krijg er
altijd een vakantiegevoel. Zowel 's winters als 's
zomers is het er mooi. Ik kom er altijd opgeladen en vol
energie vandaan. Meteen als je voet aan wal zet, valt
die weldadige rust over je heen. Daar kan ik echt van
genieten. Het is daardoor altijd weer veel te snel tijd
om naar huis te gaan. De prachtige natuur en de
vriendelijke mensen zijn redenen waarom ik
Schiermonnikoog in mijn hart gesloten heb."
__________________________________________________________________
|
Herfstthee
Door:
Yorien van den Hombergh
© 2006
Ik herinner mij de smaak van herfstthee. Kaneel en
zoethout, dat moet het
geweest zijn. Het werd al weer vroeg donker in oktober.
We zaten een paar
dagen in een eilandhuisje op Schiermonnikoog en het was
kil. We hielden ons
warm met hete thee. In de supermarkt stond een
reclamebord met de nieuwe
seizoensthee van Pickwick. Herfstthee. Sindsdien is de
smaak van kaneel en
zoethout voor altijd verbonden met Schiermonnikoog,
vroeg invallende avond,
de geur van zout zeewater, het geluid van overvliegende
grutto's en de wind
in de bomen, het knerpen van de schelpen op het pad. En
dan de beduimelde
speelkaarten, de sleetse sjoelbak en de gescheurde
deksel van het ultieme
familiespel Ganzenbord. De robuuste houten poten van de
pluche fauteuils op
de donkerrode plavuizen. Schiermonnikoog in de herfst.
Met thee.
Herfstthee.
*
Voor de website van Yorien: klik hier
__________________________________________________________________
|
Belevenis op 10 juli 2006
Door:
Henriëtte
Pieperiet

Op een stralende zomerdag hoorde ik 's middags om 3 uur
bij buurvrouw Joke het onmiskenbare paniek-geluid van
jonge eendjes! Dat had ik in geen jaren meegemaakt, want
het waren bergeendjes die steeds zeldzamer worden
doordat de hongerige meeuwen ze meestal al hebben
opgevreten voordat ze de oversteek van noord naar zuid
kunnen maken.
 |
Enfin, ik herkende het geluid en was onmiddellijk alert
om in geval van nood deze diertjes te helpen. Tot mijn
verbazing waren er twee oudereenden bij hun kroost en
telde ik zes jongen, dus kennelijk waren er al een paar
gesneuveld (aangezien er meestal 10 of meer zijn). |
De kleintjes waren in kleinmazig gaas blijven steken. Hun kopjes
konden er wel door maar de lijfjes
niet, dus moest ik snel (maar voorzichtig) de diertjes
bevrijden. Daarna weer achter vader en moeder aan die al
aan de andere kant van het gaas waren.
Wat een prachtig gezicht. Ontroerend, die schitterende
grote bergeenden met hun kleintjes!
Vanaf een afstand zag ik het stel in oostelijke richting
gaan en even later waren ze in het land naast de
Reddingsweg. HELP! een stroom fietsen, diverse auto's en
een naderende bus. Gelukkig, ze wachtten tot het onheil
voorbij was.
Daarna waagde het stel de oversteek en liep in het land
van Holwerda, richting bungalowpark De Monnik. Maar wat
hoorde ik daar in het paardenweiland? Wéér een angstig
getjilp! Ja, hoor: een achterblijver. De andere waren
al 100 meter verder en deze was blijven steken in een
greppel. Dus het beestje opgespoord, want die moest met
de familie mee. Dat was niet zo eenvoudig, want het
draad stond onder stroom waardoor ik genoodzaakt was me
als een soort limbo-artiest te gedragen. Eén en ander
werd opgemerkt door Lien en Herman die dit zonderlinge
gedrag vanuit hun woning hadden
gezien. ‘Wiêst-dó dat?’
zei Lien later, ‘Herman zei: Dat bestaat niet, zo lenig
is Harriët niet!’ Maar als het moet, haal ik de gekste
capriolen uit om dieren in nood te helpen.
Het ellendige is dat de bergeendjes (áls ze het
overleven) bij de dijk aangekomen nog een vreselijke
barrière moeten nemen. Tussen de nieuwe en de oude
steiger heeft Waterstaat om de één of andere duistere
reden enorme rotsblokken gedeponeerd. Daar komt dus geen
bergeend door. En dat in een Nationaal Park.

Reactie van Rijkswaterstaat
(10/8/06):
|
De 'rotsblokken' zijn
aangebracht omdat uit een
toetsing van de waterkering, in
dit geval de Waddenzeedijk, naar
voren kwam dat de steenbekleding/glooiing
niet meer voldeed aan de
bijgestelde/verscherpte eisen.
De constructie werd als 'te
licht' aangemerkt. Als oplossing
heeft Rijkswaterstaat gekozen
voor het aanbrengen van een steenbestorting op de bestaande
beglooiing. |
 |
Otto Overdijk
(Natuurmonumenten):
Otto Overdijk van
Natuurmonumenten laat weten dat
Rijkswaterstaat op
Schiermonnikoog inmiddels vijf speciale doorgangen
voor kuikens in de nieuwe
dijkversteviging heeft gemaakt.
|
|
__________________________________________________________________
|
|
|
|
Mooiste
eiland
Door: Marijn
Naar mijn idee is Schiermonnikoog het mooiste eiland van
Nederland, hoewel ik dit ook weer niet met zoveel
overtuiging kan zeggen omdat ik naast Schiermonnikoog
alleen Ameland ken.
Ik ben nu drie keer voor een dagje naar Schiermonnikoog
geweest en ik ben helemaal weg van het eiland. Vooral
het feit dat een zeer groot deel van het eiland
natuurpark is en er geen auto's mogen komen. Dit is het
enige eiland waar dit verbod geldt en daarom zeg ik dat
Schiermonnikoog het mooiste eiland is.
De eerste keer dat ik op Schiermonnikoog was, hebben we
een enorme wandeling gemaakt. De andere twee keren
hebben we een fiets gehuurd en het hele eiland verkend.
Schiermonnikoog is namelijk een zeer klein eiland en met
de fiets kun je het hele eiland in één dag zien. Vanaf
de bunker (overblijfsel uit de Tweede Wereldoorlog) kun
je bij mooi weer het hele eiland overzien.
 |
Schiermonnikoog is zeer divers. Je hebt kwelders,
graslanden, een klein dorpje, berkenbos, dennenbos,
overig bos, dijken, duinen en een enorm strand. En dit
alles op zo'n klein eiland! Ik kan Schiermonnikoog aan
iedereen aanraden. Vooral als je gewoon van de natuur
wilt genieten. |
__________________________________________________________________
|
| |
| |
| |
naar bovenzijde pagina
|
|